نسیم نیایش

مسجد شجره‏، دروازه ورود به بهشت

nasime-nyayesh — Fri, 03 Oct 2008 16:24:18 GMT

اين مسجد در حدود ۱۰ كيلومتری مدينه منوّره واقع شده و ميقات كسانی است كه از مدینه به سوی بيت الله الحرام می روند. آن را ذوالحليفة يا ابيار علی هم می نامند. علت نامگذاری این مسجد به شجره (الشجرة)، وجود درختی بنام سَمُرة در كنار مسجد بوده است. رسول خدا (صلى الله عليه و آله) در زير سايه آن درخت نماز می خواندند و سپس محرم می شدند. بنا بر برخی روایت ۱ در اين مكان درختى به نبوت و پيامبری رسول خدا (صلى الله عليه و آله) شهادت داد.

پيامبر اکرم (صلى الله عليه و آله) در چند نوبت در اين محل محرم شدند و ائمه اطهار (علیهم السلام) نيز در اين مکان، احرام می بستند. از امام صادق (عليه السلام) سؤال شد که چرا رسول خدا (صلى الله عليه و آله) در ميان ميقات ها، عنايت و توجه بیشتری به مسجد شجره داشتند و از آنجا محرم می شدند؟ امام صادق (عليه السلام) فرمودند: وقتي رسول خدا (صلى الله عليه و آله) به معراج رفت و به سوی آسمان ها سير داده شد، آنگاه كه برابر مسجد شجره رسيد، فرياد برآمد « يا محمّد » رسول خدا (صلى الله عليه و آله) جواب داد: « لبّيك » سپس به او گفته شد: « آيا تو يتيمی نبودی كه پناهت داديم و آنگاه كه تو را بر سر دو راهی يافتيم، هدايتت كرديم » پيامبر اکرم (صلى الله عليه و آله) وقتی اين كلمات را شنيدند، فرمودند: « إن الحمد و النعمة لك و الملك، لاشريك لك ». به همين جهت رسول خدا (صلى الله عليه و آله) از مسجد شجره محرم می شدند. ٢

این منطقه به ابیار علی معروف است. ابیار علی در فاصله ۴۰۰ متری مسجد شجره قرار دارد و محلی است که حضرت علی )علیه السلام( در آنجا ۲۴ حلقه چاه (برای آبیاری نخلستان ها و مردم مدینه) حفر کردند که هنوز هم مورد استفاده است. (ابیار اسم جمع بئر، یعنی چاه است)

مسجد مذكور بسيار محقر و كوچك بود، اما با تغییرات جدید (از ۱۳۶۶ به بعد) بر مساحت مسجد افزوده ‏شد. مساحت کنونی مسجد حدود ۲۶۰۰۰ متر مربع مى‏باشد. مسجدی که مثل زائران لباس سپید بر تن کرده و درختانی که فضای مسجد را حالتی لطیف بخشیده اند. فضای بسیار دل انگیز و زیبایی که طنین خوش آهنگ لبیک هزاران زائر بیت الله الحرام از هر گوشه آن شنیده می شود. سپیدجامگانی که دعوت خداوند را لبیک گفته و آماده می شوند همقدم با فرشتگان الهی، قدم در قطعه ای از بهشت بگذارند.

تصاویر از www.hajj.ir

1. (فاکهی ۳۰-٢٧/٧)

2. (وسائل الشيعه، ج ۸، ص ۲۲۴، حديث ۱۳)

یا علی!

nasime-nyayesh — Sun, 21 Sep 2008 09:42:18 GMT

درد علی دو گونه است: يك درد، دردی است كه از زخم شمشير ابن ملجم در فرق سرش احساس می كند، و درد ديگر دردی است كه او را تنها در نيمه شب های خاموش به دل نخلستان های اطراف مدينه كشانده... و به ناله درآورده است.

ما تنها بر دردی می گرييم كه از شمشير ابن ملجم در فرقش احساس می كند. اما، اين درد علی نيست! دردی كه چنان روح بزرگی را به ناله آورده است، "تنهايی" است، كه ما آن را نمی شناسيم!

بايد اين درد را بشناسيم، نه آن درد را

كه علی درد شمشير را احساس نکرد،

و ما درد علی را احساس نمی كنيم.

علی شريعتی

مقامات امنیتی عربستان برای آزادی شیخ عامر از رهبران شيعه، شرط صرفنظر کردن شيعيان از ذكر " اشهد أن علیا ولی الله " در اذان را اعلام كردند. منبع: شیعه آنلاین 28/6/87
مقامات امنیتی عربستان بدون ارایه دلیلی مشخص مانع برپایی جشن میلاد امام حسن مجتبی )علیه السلام( در این کشور شدند. گروهی از افراد به منطقه های شیعه نشین حمله کردند و تمامی وسایل تزیینی ویژه جشن امام حسن مجتبی )علیه السلام( را از بین بردند. منبع: شیعه نیوز 27/6/87
شفا گرفتن دختر بیمار در صحن مطهر علوی در نجف اشرف: دعاء عبد الکریم اهل امارات متحده عربی به همراه خانواده اش تنها امید خود را به کسانی بستند که خداوند مرقدشان را قطعه ای از بهشت قرار داد. این پدر به همراه دختر خود با ویلچر وارد حرم مطهر امیر مؤمنان علی (علیه السلام) شدند و با حالت تضرع و التماس به نزدیک ضریح رسیدند. صدای تکبیر و صلوات بلند شد و دختر توانست روی پای خود بایستد. منبع: شیعه نیوز 23/6/87

سرّ لبیک

nasime-nyayesh — Wed, 03 Sep 2008 14:35:18 GMT

لبيك اللّهم لبيك، لبيك لا شريك لك لبيك، انّ الحمد و النعمة لك و الملك لا شريك لك لبيك

احرام با ذکر تلبيه آغاز می شود. امام صادق (علیه السلام) مى فرمايد:

و لبّ بمعنى اجابة صافية خالصة زاكية للَّه عزوجل فى دعوتك له متمسّكاً بالعروة الوثقى

لبيك بگو، بدين معنا كه خداوند بزرگ را در دعوتى كه فرموده است، اجابت نموده و با صفا و اخلاص و بدون غل و غش پاسخ دهى و به رشته استوار او چنگ زنى

كسى كه خدا را نه تنها به زبان بلکه با تمام وجود و درون و برون پاسخ داده، در همه چيز و همه حال تسليم حق تعالى خواهد بود و حلال و حرام خدا را تسليم خواهد گشت و رشته استوار ايمان را از دست نخواهد داد و هرگاه محرم اين خانه و همراز با صاحبخانه شد، سروش حق را به گوش جان خواهد شنيد:

تا نگردى آشنا زين پرده رازى نشنوى

گوش نامحرم نباشد جاى پيغام سروش

(نگرشی بر اسرار معنوی حج مجله میقات حج شماره ١٣، محمد تقی رهبر)

فلسفه احرام

nasime-nyayesh — Sun, 17 Aug 2008 18:59:18 GMT

در طوف حریمش ز فنا جامه احرام
کردیم که این جامه به تن دوختنی نیست

حكمت احرام آن است كه وقتى زائر به میقات مى‏رسد، در ذهن خویش صورت اقدام براى ورود به حرم الهى و مراعات محرمات و حرمت نهادن به اوامر خدا را ترسیم كند و همه اعمال را با همین نیت و ذهنیت انجام دهد. براى این ‏كه احساس در جان زائر اثر عمیق بگذارد، خواسته شده كه وضع ظاهرى خویش را كه نمودار شئون دنیوى و حالت اهل دنیاست تغییر دهد و لباس آخرت بپوشد و شبیه آنان گردد كه با مرگ، به آخرت قدم مى‏گذارند و از جامه‏هاى دنیوى عریان مى‏شوند. این حالت، خشوع او در پیشگاه خدا و قطع وابستگى به جلوه‏هاى دنیوى را در پى دارد.

احرام بمثابه تكبيرةالاحرام در نماز است؛ مانند نمازگزار بايد از همه چيز رخ برتابد و تنها متوجه خدا شود و آنچه بر او حرام است را مرتكب نشود و خانه دل را كه حريم خلوت اوست، از اغيار تهى گرداند. وقتی که احرام می بندیم، هر آنچه خداوند حرام کرده است، بر خود حرام می کنیم و متعهد می شویم که در مرز حرام راه نرویم.

فریضه‏هایى چون روزه، نماز، خمس، زكات و جهاد، با همه مفاهیمش، به نحوى در دل حج نهفته است. احرام، آغاز پایبندى به انجام فرمان نسبت به امساك هایى است كه در طول حج خواهد داشت.

احرام، محرِم را با دیگران همسان مى‏سازد و امتیازات و مرزهاى تشخّص و نمودهاى برترى را از میان برمى‏دارد و همگان را یكسان در پیشگاه خدا به تكرار شعار واحد مى‏كشاند.

(نگرشی بر اسرار معنوی حج مجله میقات حج شماره ٣٦ و ١٣، محمد تقی رهبر،جواد محدّثى)

فلسفه غسل(احرام) و لباس سپید احرام

nasime-nyayesh — Tue, 05 Aug 2008 16:33:18 GMT

ثم اغتسل بماء التوبة الخالصة من الذنوب و البس كسوة الصدق و الصفا و الخضوع و الخشوع و احرم عن كل شىء يمنعك عن ذكر اللَّه عزوجل و يحجبك عن طاعته

امام صادق (علیه السلام): آنگاه با آب توبه خالصانه از گناهان غسل كن و جامه صدق و صفا بپوش و از آنچه مانع ذكر خداوند بزرگ است و تو را از طاعت او محجوب مى گرداند، احرام بند.

امام در اين سخن اشاره مى فرمايد كه غسل تنها شستشوى تن و احرام، فقط پوشيدن جامه مخصوص نيست كه اين آسان است، بلكه راز معنوى غسل، پيرايش درون و تصفيه قلب و روان از گناهانى است كه نفس را تيره مى سازد و حجاب چهره جان مى شود و اين به توبه خالص و انابه به خدا و پشيمانى از معاصى و تصميم بر ترك گناه در آينده محقق مى شود. معنای غسل احرام این است که گناهان گذشته را با آب توبه شستشو می دهد.

تن از آلایش هر رنگ بشو همچو مسیح

تا ببینی که در این خم همه همرنگ همیم

إنَّما اُمِروا بالإحْرامِ ليَخْشَعوا قَبلَ دُخولِهِم حَرَمَ اللَّهِ وأمْنَهُ ، ولِئلّا يَلْهوا ويَشْتَغِلوا بشَي‏ءٍ مِن اُمورِ الدُّنيا وزِينتِها ولَذّاتِها، ويكونوا جادِّينَ فيما هُم فيهِ ، قاصِدينَ نَحْوَهُ ، مُقْبِلينَ علَيهِ بِكُلِّيَّتِهِم

امام رضا )عليه السلام(: از آن رو مردم به احرام بستن فرمان داده شده‏اند كه پيش از وارد شدن به حرم خدا و حوزه امنيّت او دلهايشان خاشع گردد و به هيچ چيز از امور دنيا و زيورها ولذّت هاى آن دل نبندند و در آن حال و وضعى كه دارند جدّى و كوشا باشند و آهنگ او كنند و با تمام وجود ، رو به سوى او آورند. )منتخب میزان الحکمه (

خداوند زائران خانه اش را به یک چشم می نگرد، پس اینجا و در کنار خانه خدا همه باید یکرنگ و یک لباس باشند تا کسی به دیگری به دیده تکبر و فخر ننگرد. اینجا باید سپید پوشید تا فهمید که هیچ رنگی بجز رنگ ایمان و اخلاص مورد قبول پروردگار نیست و خداوند به ظاهر و لباس کسی نگاه نمی کند، بلکه به قلب و دل آدمی می نگرد.

نخستين واجب از مناسك حج و عمره، محرم شدن در ميقات^٭ است كه بطور معمول با غسل مستحبى انجام مى شود و بيرون شدن از لباس معمولى يعنى لباس تشخّص و نشان دار، و پوشيدن دو قطعه پارچه ساده بى نام و نشان با نيت و گفتن تلبيه.

وقتی زائر لباس دوخته را از تن در می آورد، یعنی لباس معصیت را از خود دور می کند و با بدن و جامۀ سپید و پاک احرام به حریم الهی پا می گذارد.

میقات = مکان هایی که برای احرام مشخص شده اند: مسجد شجره (منطقه ذو الحلیفه) نزدیک مدینه برای زائران مسیر مدینه به مکه / جُحفه برای زائران مسیر جده (و سوریه و لبنان) به مکه / وادی عتیق برای زائران عراق به مکه / قرن المنازل برای زائران طائف به مکه / یلَملَم برای زائران یمن به مکه

(نگرشی بر اسرار معنوی حج مجله میقات حج شماره ٣٦ و ١٣، محمد تقی رهبر،جواد محدّثى؛ عرفان حج، آیت الله جوادی آملی)

دعوت حضرت ابراهیم (علیه السلام)

nasime-nyayesh — Mon, 07 Jul 2008 18:01:18 GMT

بعد از آنکه حضرت ابراهیم (علیه السلام) کعبه را بنا کرد، خطاب رسید: (( وَ اذّن بالنّاس فی الحجّ )) عرض کرد: خدایا! صدای من به کجا می رسد؟ خطاب رسید: از تو ندا کردن و از ما به گوش خلایق رساندن. آن حضرت ندا فرمود: (( یا ایّها النّاس انّ رَبّکم بنی بیتاً وَ امَرکم ان تحجّوه )). ابن عباس روایت می کند: آنان که در عالم وجود بودند و آنها که در اصلاب آبا و ارحام مادران بودند، به این ندا جواب دادند. هر کس که یک بار جواب گفت، یک بار و هر کس دوبار جواب داد، دو بار به مکه می رود. بعد حضرت ابراهیم (علیه السلام) دعا کرد: (( خداوندا ! هر کس از پیران امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج کند، او را به من ببخش )) حضرت اسماعیل و مادرش هاجر آمین گفتند. بعد حضرت اسماعیل (علیه السلام) دعا کرد: (( الهی! هر که از جوانان امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج گزارد، او را به من ببخش )) حضرت ابراهیم و هاجر آمین گفتند. بعد از آن حضرت هاجر گفت: (( الهی! هر کس از زنان امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج گزارد، او را به من ببخش )) حضرت ابراهیم و اسماعیل (علیه السلام) آمین گفتند.

داستان ها و حکایت های حج، رحیم کارگر (بخش هشتم)

حّج مقبول

nasime-nyayesh — Sun, 15 Jun 2008 14:12:18 GMT

ناصر خسرو مى گويد: حاجى در بازگشت از سفر حج بايد انسانى ديگر باشد. تمام منيّت هاى خود را دفن كرده، انسانى الهى شده باشد و باز گردد. اين چنين حجّى حّج مقبول است، اين فلسفه ها و اهداف را در قصيده معروف خود آورده است:

حاجيان آمدند با تعظيم شاكر از رحمت خداى رحيم

مر مرا در ميان قافله بود دوستى مخلص و عزيز و كريم

گفتم او را بگوى چون رستى زين سفر كردن به رنج و به بيم

شاد گشتم بدانكه حج كردى چون تو كس نيست اندر اين اقليم

باز گو تا چگونه داشته اى حرمت آن بزرگوار حريم

چون همى خواستى گرفت احرام چه نيت كردى اندر آن تحريم

جمله بر خود حرام كرده بدى هر چه مادون كردكار عظيم

گفت: نى! گفتمش زدى لبيّك از سر علم وز سر تعظيم

مى شنيدى نداى حق و جواب باز دادى چنانكه داد كليم؟

حج در آیینه قرآن

nasime-nyayesh — Sun, 25 May 2008 12:37:18 GMT

وَلِلّهِ عَلَى النَّاسِ حِجُّ الْبَيْتِ آل عمران، آیه ۹۷

و براى خدا حج آن خانه بر عهده مردم است

وَأَتِمُّواْ الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلّهِ بقره، آیه ۱۹۶

و براى خدا حج و عمره را به پايان رسانيد

حج تنها برای خداوند

حج، حق الله است بر مردم

کعبه نخستین محل عبادت است

اعمال حج، شعائر دین خداوند است

کعبه (قبله مسلمین) مایه هدایت جهانیان است

کعبه و مکه محلی بسیار مبارک و پر خیر و برکت است

مکه، سرزمین امن و پناه است (انسان در پناه خداوند است)

حج، رسیدگی به امور دیگران و کمک به مستمندان و فقرا است

بزرگ و گرامی داشتن شعائر دین خدا، نشانی پاکی دل و قلب است

منافع زیادی (دنیوی و اخروی) برای زائران بیت الله الحرام در نظر گرفته شده است

زائران خانه خدا، مهمان خداوند هستند و بی احترامی به آنان گناهی بسیار بزرگ است

ختم قرآن در سرزمین وحی

nasime-nyayesh — Sat, 24 May 2008 14:59:18 GMT

امام سجاد (علیه السلام):

هر کس در مکه قرآن را ختم کند، نمی میرد مگر آنکه رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را می بیند، و جایگاه خویش را در بهشت مشاهده می نماید.

تهذیب الاحکام، ۵/۴۶۸

غار حرا، منزلگاه رسالت و مطلع نور

nasime-nyayesh — Wed, 21 May 2008 04:58:18 GMT

غار حرا در جبل النور (در شمال مکه)، با دیدی مستقیم به خانه کعبه

غار حرا سال ها محل نیایش و عبادت پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود. زمانی که بت پرستی و شرک قریش را می دیدند، به آنجا می رفتند و در عالم خلقت و هستی تفکر می کردند و با پروردگار عالم راز و نیاز می کردند. هر سال در ماه رمضان به غار حرا صعود می کردند و با روزه داری و عبادت، جلوه حقیقت و هستی را جستجو می کرد. در طول این سالها و در دل آن غار، پروردگار آخرین رسول و فرستاده اش را تربیت کرد و وقتی که روحش به اوج کمال و صافی رسید، خداوند امین وحی خود را بر او فرستاد.

بر فراز قله می توانی تمام آنچه اطرافت هست را به وضوح ببینی، آسمان و کوه ها، شهر مکه و مسجد الحرام و کعبه معظمه و افق های دوردست. فاصله قله کوه تا غار حرا، محل نیایش و عبادت پیامبر(صلی الله علیه و آله) حدود بیست متر است. فضای داخل غار گنجایش بیش از خوابیدن یک نفر گنجایش ندارد برای رسیدن به دهانه غار باید از بین دو صخره عبور کرد. غار در یک نقطه گود به وسیله صخره های بزرگ از قسمت های دیگر کوه جدا شده است. نور تنها به دهانه غار می تابد و از دهانه به بعد تاریک تاریک است.

خداوند به کسی که این نقطه سخت وحشتزا را جایگاه خویش قرار داده بود چه قدر قدرت روحی عطا کرده بود، قدرتی مافوق قدرت همه مردم. خداوند چنین نیرویی را جز به کسانی که آنها را برای رسالت خویش برگزیده، عنایت نمی کند. روبرو شدن با فرشته وحی الهی، آمادگی خاصی لازم دارد. تا روح شخص بزرگ و نیرومند نباشد، تاب تحمل بار نبوت و ملاقات فرشته را نخواهد داشت. امین قریش این آمادگی را به وسیله عبادت های طولانی، تفکرهای ممتد در غار حرا و عنایات الهی به دست آورده بود.

٢٧ رجب (روز مبعث) آغاز رسالت خاتم پیامبران بود. جبرئیل امین با لوحی فرود آمد و آن را در برابر محّمد (صلی الله علیه و آله) گرفت و گفت: (( إقرا : بخوان)). محمّد (صلی الله علیه و آله) از آنجا که درس نخوانده بود، پاسخ داد که نمی توانم. فرشته وحی او را سخت فشرد و دوباره گفت: (( إقرا : بخوان)) و این بار هم همان جواب را شنید. جبرئیل او را سخت فشار داد و پس از فشار سوم محمّد (صلی الله علیه و آله) ناگهان احساس کرد که می تواند لوحی را که در دست فرشته است، بخواند:

((بخوان به نام پروردگارت که (جهان را) آفرید. کسی که انسان را از خون بسته خلق کرد. بخوان و پروردگار تو گرامی (و کریم ترین کریمان) است. خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت و به آدمی آنچه را نمی دانست آموخت))

(برگرفته از کتاب های: حرا، مطلع وحی _ تاریخ پیامبر اسلام، ایت الله جعفر سبحانی)