بعد از آنکه حضرت ابراهیم (علیه السلام) کعبه را بنا کرد، خطاب رسید: (( وَ  اذّن بالنّاس فی الحجّ )) عرض کرد: خدایا! صدای من به کجا می رسد؟ خطاب رسید: از تو ندا کردن و از ما به گوش خلایق رساندن. آن حضرت ندا فرمود: (( یا ایّها النّاس انّ رَبّکم بنی بیتاً وَ امَرکم ان تحجّوه )). ابن عباس روایت می کند: آنان که در عالم وجود بودند و آنها که در اصلاب  آبا و ارحام مادران بودند، به این ندا جواب دادند. هر کس که یک بار جواب گفت، یک بار و هر کس دوبار جواب داد، دو بار به مکه می رود. بعد حضرت ابراهیم (علیه السلام) دعا کرد: (( خداوندا ! هر کس از پیران امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج کند، او را به من ببخش )) حضرت اسماعیل و مادرش هاجر آمین گفتند. بعد حضرت اسماعیل (علیه السلام) دعا کرد: (( الهی! هر که از جوانان امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج گزارد، او را به من ببخش )) حضرت ابراهیم و هاجر آمین گفتند. بعد از آن حضرت هاجر گفت: (( الهی! هر کس از زنان امت محمّد (صلی الله علیه و آله) حج گزارد، او را به من ببخش )) حضرت ابراهیم و اسماعیل (علیه السلام)  آمین گفتند.  

 داستان ها و حکایت های حج، رحیم کارگر (بخش هشتم)