
احمد ار بگشايد آن پر جليل
تا ابد مبهوت ماند جبرئيل
چون گذشت احمد ز سدره و مرصدش
وز مقام جبرئيل و از حدش
گفت او را هين بپر اندر پيم
گفت رو رو كه حريف تو نيم
باز گفتا کز پيم آى و مايست
گفت، رو زين پس مرا دستور نيست
باز گفت او را بيا اى پرده سوز
من به اوج خود نرفتستم هنوز
گفت بيرون زين حد، اى خوش فرمن
گر زنم پرى بسوزد پر من
حيرت اندر حيرت آيد زين قصص
بيهشى خاصه كان اندر اخص
بنام خداوند بخشنده مهربان
از ثبت نام و قرعه کشی و انتخاب شدن به عنوان نفر چندم ذخیره که بگذریم، اوایل اردیبهشت بود که زنگ زدند و گفتند که مدارک رو آماده کنم. تا تیر ماه به سرعت زمان گذشت .
حکمت خداوندی در این ماموریت کمال بخش (حج) سر فرود آوردن
آزادانه مردم در برابر عظمت ربوبی و پذیرش عزت کبریای اوست.
شنوندگانی از بندگانش را برگزید که دعوت او را لبیک گویند و
مشیت او را بپذیرند.
( و این بندگان) در آن جایگاه مقدس که پیامبران وظایف عبودیت به جای
آورده اند، رو به معبود می ایستند و شباهتی به فرشتگان گردندهِ به
گردِ عرش کبریایی اش به خود می گیرند.
خداوند سبحان کعبه و وظایفش را شعار جاودانی برای اسلام و
جایگاه امن برای پناهندگانش مقرر فرموده است.
خطبه ۱ نهج البلاغه
﴿ سُبحانَ اللّه وَ الحَمدُ لِلّه وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَ اللّهُ اَکبر وَ لا حَولَ وَ لا قُوّه اِلاّ بِاللّه اَلعلّی العَظیم﴾

و چون حضرت آدم (علیه السلام) به کنار خانه کعبه رسید، حج گذارد و برگرد آن هفت بار طواف کرد. فرشتگان در طواف او را دیدند و گفتند: ای آدم، حج تو مقبول باد! ما دو هزار سال پیش از تو بر این خانه حج گزارده ایم. حضرت آدم (علیه السلام) پرسید: شما در طواف خود چه می گویید؟ گفتند: ما چنین می گوییم: ﴿ سُبحانَ اللّه وَ الحَمدُ لِلّه وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَ اللّهُ اَکبر﴾ حضرت آدم (علیه السلام) گفت: ﴿ وَ لا حَولَ وَ لا قُوّه اِلاّ بِاللّه﴾ را بدان اضافه کنید. فرشتگان نیز چنین کردند.
سپس حضرت ابراهیم (علیه السلام) پس از آنکه خانه را (دوباره) ساخت، به طواف برگرد آن مشغول شد. فرشتگان در طواف به او برخورد نمودند و سلامش کردند. حضرت ابراهیم (علیه السلام) پرسید: شما در طواف خود چه می گویید؟ گفتند: پیش از روزگارحضرت آدم (علیه السلام) ﴿سُبحانَ اللّه وَ الحَمدُ لِلّه وَ لا اِلهَ اِلاّ اللّهُ وَ اللّهُ اَکبر﴾ می گفتیم و چون به حضرت آدم (علیه السلام) گفتیم، فرمود : کلمات ﴿ وَ لا حَولَ وَ لا قُوّه اِلاّ بِاللّه﴾ را هم به آن اضافه کنید. حضرت ابراهیم (علیه السلام) فرمود: بر آن ﴿ اَلعلّی العَظیم﴾ را هم اضافه کنید و فرشتگان چنین کردند.
(برگرفته از کتاب کعبه و مسجد الحرام در گذر تاریخ،ترجمه هادی انصاری)
رکن اسود: (رکن شرقی) بدلیل وجود حجرالاسود به این نام معروف گردیده است. طواف از این رکن آغاز می شود.
رکن عراقی: (رکن شمالی) این رکن در سمت عراق است و به این دلیل به این نام خوانده می شود. درب کعبه بین رکن اسود و رکن عراقی قرار دارد.
رکن یمانی: این رکن در سمت یمن قرار دارد و به این دلیل به این نام خوانده می شود.
حجر اسماعیل با دیواره ای نیم دایره ای شکل، در بین رکن عراقی و رکن شامی واقع شده است و ناودان طلای (ﻣﻴﺰاب الرحمه) که بر بام کعبه نصب شده، به سمت حجراسماعیل است. هرگاه باران بر بام کعبه ببارد، از ناودان در فضای حجر اسماعیل میریزد. حجر اسماعیل مدفن حضرت اسماعیل (علیه السلام) و مادرشان هاجر می باشد. بر اساس برخی از اخبار همچنین نود و نه پیامبر که برای حج به مکه مکرمه آمده بودند نیز در این مکان دفن شده اند.
زیر ناودان طلا در حجر اسماعیل یکی از بافضیلت ترین و بهترین مکان های حجر محسوب می شود. در حدیثی از نبی مکرم اسلام (صلی الله علیه وآله) آمده است: ﴿ما مِن اَحَدٍ یَدعوا تَحت المیزاب ، اِلاّ اَستجیب لَه کسی نیست که در زیر ناودان طلا دعایی کند و خداوند دعای او را به مرحله استجابت و قبولی نرساند.﴾
(برگرفته از کتاب کعبه و مسجد الحرام در گذر تاریخ،ترجمه هادی انصاری)